Rabbit Hole

Viktor, het vierjarig zoontje van Lise en Arno, werd aangereden toen hij zijn hond op straat achternaliep door Wesley, een jonge automobilist. Zijn ouders verwerken zijn dood elk op hun eigen manier. Lise wil liefst van al alle sporen die haar herinneren aan haar zoontje uitwissen; ze wil zelfs het huis verkopen. Dat is niet naar de zin van Arno die koste wat kost hun vroegere leven wil hervatten. Hij wil niets liever dan opnieuw proberen zwanger te worden. Zijn toenaderingspogingen lopen echter op niets uit. Het lijkt erop dat ze proberen een oplossing te vinden voor een probleem waar geen oplossing voor bestaat. Ook hun deelname aan een zelfhulpgroep voor ouders van verongelukte kinderen brengt geen soelaas. Wanhopig hunkerend naar wat innerlijke rust die ze noch bij haar man, noch bij haar familie vindt, zoekt Lise contact met Wesley ...

 

Hoewel het stuk gaat over de manier waarop verschillende leden van een familie omgaan met de dood van een kind, is het opvallend licht van toon. Na een dergelijk tragisch incident kunnen mensen twee dingen doen: de rest van hun leven blijven treuren of voorzichtig, stap voor stap, proberen verdergaan. Deze personages willen ieder op hun manier verdergaan met hun leven, hoe moeilijk of pijnlijk dat ook is. En daar is een pak humor voor nodig.

Want hoewel de dood van Viktor hun relatie heeft afgevlakt, proberen Lise en Arno een antwoord te vinden door niemand, zelfs niet de jongen die het ongeluk veroorzaakte, de schuld te geven. Dat maakt deze eenvoudige mensen groots en bewonderenswaardig. Hun positieve houding tegenover mekaar zal ervoor zorgen dat ze er iets op vinden om langzaam uit het diepe dal van hun verlies te kruipen.

 

Rabbit Hole is een verhaal over het rouwproces van ouders wier vierjarig zoontje overreden is en van de grootmoeder wiens zoon gestorven is aan een overdosis. Rabbit Hole is een stuk over hoop. Zonder hoop is het leven ondraaglijk.

 

Waarom is Lise kwaad op mij?
Lise is niet kwaad op u.
Waarom doet ze dan soms zo kortaf?
Geen idee. Dat moet ge aan haar vragen.
Kan ik niet.
Hoezo?
Daar wordt ze alleen nog meer kortaffer van.

 

Rabbit Hole is een toneelstuk geschreven door David Lindsay-Abaire. Het stuk won in 2007 de Pulitzerprijs voor Drama. In 2010 werd het verfilmd met Nicole Kidman in één van de hoofdrollen. Zij is ook producent van de film.

Het stuk werd geschreven in opdracht van South Coast Repertory en werd door het eerst opgevoerd op het Pacific Playwrights Festival in 2005. De eerste volledige productie werd in New York gespeeld in 2006 en daarna door vele regionale gezelschappen in Amerika, zowel professioneel als in het amateurcircuit. Het is voor het eerst in het Nederlands opgevoerd in 2010. Nog in datzelfde jaar werd het voor het eerst in België gespeeld in een andere Nederlandstalige versie door het amateurgezelschap "Het Meiklokje" uit Sint-Agatha-Berchem. Hedwig Cooremans nam de vertaling voor zijn rekening. Het is deze versie waarmee we aan de slag zijn gegaan. We hebben de tekst enigszins gemoderniseerd; het verhaal speelde zich in de originele versie namelijk af in de jaren '90. Onze regieassistent Pieter-Jan De Knijf is diep gaan wroeten in de originele Engelstalige versie en heeft daar een schat aan onvertaalde -of onvertaalbare- grappen en gevoeligheden teruggevonden. Daarvan hebben we er een aantal opnieuw proberen te incorporeren.

 

AUTEUR:

David Lindsay-Abaire

REGISSEUR:

Joren Seldeslachts

REGIE-ASSISTENTIE:

Pieter-Jan De Knijf

PRODUCTIELEIDING:

Katrien Devillé & Joren Monnens

ACTEURS & ACTRICES:
Kevin Chabot Jason
Klaar Devillé Fien
Lisa Lemmens Margo
Kwinten Van Heden Arno
Nele Verlinden Lise
   

 

TECHNISCHE PLOEG:

lichtontwerp: Joren Monnens
techniek: Joren Monnens & Joris Baeck

scenografie: Christophe Ketels
decorontwerp: Luk Dens & Kristof Willaert
decorploeg: Erwin Demuynck, Edelhard Moens, Patrick Nackaerts & Jo Verhenneman