Creme au beurre

In deze authentieke komedie ontmoeten we twee dames op leeftijd: Jos en Nin. Ze ontmoeten elkaar iedere donderdag in een danscafé. Naarmate er meer gedronken wordt, worden de twee vriendinnen, die eenzaam zijn en bij elkaar gezelschap zoeken, eerlijker en rauwer. Hun discussies zijn gevarieerd: over de penissen en de ontrouw van mannen, over vermageren, een C- of D-cup, de schildklier, de filosofie van de mooie kont, het plezier van het vrijen (maar zonder een kat een kat te noemen), over kleren en geld... 

Deze discussies leiden soms tot ruzietjes, maar telkens ook tot verzoening. Wanneer er een man opduikt, laait de rivaliteit echter op.

CRÈME AU BEURRE… 16 JAAR LATER

16 jaar geleden al. Drie ervaren top-renards op de scène en een aanstormend talent als DJ. Hoe vaak hebben we niet gezegd dat we dit stuk eens zouden moeten hernemen? 16 jaar lang eigenlijk.

Omdat het zo goed was? Omdat we er zo trots op waren… zeg maar zijn

.
CITATEN UIT HET STUK

Nin en Josiane, twee alleenstaanden, zijn op zoek…
“Die bewuste donderdag bracht hij mij bij Mia. Elke donderdagmiddag kwamen mensen daar bijeen om te dansen en te babbelen. Ik was het daar nogal rap moe, dus begon ik te roepen: ‘Jos striptease!’ Begonnen ze dat daar toch allemaal mee te roepen, zeker. Ineens springt er een madammeke recht, goed zat. Josiane dus. Ze noemden haar Jos. Die begon haar kleren uit te doen. Ik hield haar tegen en ben mee in de Amaretto gevlogen.

Ik ben blij dat het Josiane is geworden. Het is de langste relatie die ik tot nu toe heb gehad – buiten mijn vader. Ze kan niet meer zonder mij…”

“Ik heb goesting… in een Amaretto!”

“Ik had veel steun aan Nin. Bert kon soms heel moeilijk doen, maar ’t was een schone man. Ze konden niet van hem afblijven. Ik zei altijd: ‘Bert, ge moogt me zo gene zeer doen.’ En toen werd hij ziek. Hij was helemaal van mij, toch efkens. Ik krijg veel liefde van Nin. Anders, maar veel.  

“Ik heb goesting… in een Amaretto!”

“Gij zijt een oude kut en dat riekt ge! Zonder mij zijt ge niks!”

“Ik heb u niet nodig!”

“Ik heb goesting… in een Amaretto!”

“Ik dacht dat het simpel was.”

Katelijne Damen (Mortsel, 14 april 1960) is een Vlaamse theater- en filmactrice, regisseuse, schrijfster en kostuumontwerpster. Katelijne Damen studeerde theater aan het Conservatorium van Antwerpen onder leiding van Dora Van Der Groen.

Ze werkte samen met regisseurs als Ivo van Hove, Luk Perceval en Guy Cassiers en speelde bij o.a.: Blauwe Maandag Compagnie, Het Zuidelijk Toneel, Compagnie De Koe, Ro Theater, Toneelhuis. Ze was de bezieler, tekstschrijver en regisseuse van het gezelschap 'Drie Vingers'. Tot 2018 speelde ze als actrice in vast dienstverband in het ensemble van het Toneelhuis. Momenteel werkt ze als freelancer.

Ze was te bekijken in o.a. de televisieseries: Kijk eens op de doos, Moeder, waarom leven wij?, Terug naar Oosterdonk, Koning van de Wereld, De Smaak van De Keyser en De Ridder, de miniserie Generatie B, De Luizenmoeder (Juf Chantal). Ze speelde o.a. in films: Girl, De Patrick, Rosie en Moussa, Noordzee Texas.

Haar theaterstuk Crème Au Beurre heeft een unieke positie veroverd in het Vlaamse amateurtheater, omdat het in de top tien van de meest opgevoerde stukken staat (2015-2019) en omdat het bovendien door een vrouwelijke auteur geschreven werd. Dit laatste is uitzonderlijk want ongeveer 85% van de opgevoerde teksten door Vlaamse amateurverenigingen komen van mannelijke schrijvers. Als een stuk al door een vrouw geschreven werd, blijkt het zelden veelvuldig opgevoerd.

Jan Schoolmeesters ( 1963) is docent kunsteducatie en studentencoach aan de lerarenopleiding van UC Leuven-Limburg. Eerder gaf hij ook les aan de Academie voor de Kunsten in Tilburg (Nederland).

Jan volgde secundair onderwijs aan het Sint-Pieterscollege in Leuven, waar enkele bevlogen leraren hem lieten kennismaken met theater. Hij zette zijn eerste erg voorzichtige stapjes op de scène dan ook bij Thespikon, het theatergezelschap van de school. Later speelde hij bij Campustoneel (KU Leuven) enkele grotere rollen die zijn zin in theater alleen maar deden groeien.

Begin jaren ’90 werd hij als gedetacheerd leraar tewerkgesteld bij vzw Mooss en volgde hij een weekendopleiding theater. En... van het een kwam het ander...  Om zijn werk als kunsteducator, regisseur en acteur te verdiepen, besliste Jan om op 'rijpere' leeftijd weer te gaan studeren. In 2017 studeerde hij in Nederland af als master in de kunsteducatie.