Yerma vraagt een toefeling

Zij wil een kind.
     Hij niet.
Zij wil met hem vrijen.
     Hij ook maar met condoom tenzij ze haar regels heeft.
Zij is met de vader van haar kinderen getrouwd.
     Hij met het meisje dat met haar tennisracketje tegen de stalmuur speelde.
Zij wil de moeder zijn van zijn kind.
     Hij haar minnaar.
Zij wil dikke borsten vol met melk.
     Hij drinkt trappist.
Zij kan zich geen leven voorstellen zonder kind.
     Hij wel.
Zij wil dat zijn sperma haar bevrucht.
     Hij niet en zeker niet dat van een ander.
Zij breit een mutske voor het ongeboren kindje van haar vriendin.
     Hij gaat werken.
Zij wil naar vanille ruiken.
     Hij ruikt naar de haven.
Zij wil eruit zien als een boule de Berlin.
     Hij sport.
Zij wil eten van de vruchten van de boom die ze samen hebben geplant.
     Hij ook want fruit is goed voor het hart en goed voor de fluit.
Dimitri Verhulst maakte een Vlaamse versie van Yerma (1934) van Frederico Garcia Lorca. De begrijpbare kinderwens van Yerma en de even begrijpbare keuze van haar man om geen kinderen te willen, sleuren deze tragische heldin mee in een obsessionele draaikolk waardoor ze alle contact verliest met de normaliteit. Verhulst kruidt dit verhaal met zijn typische taalvirtuositeit en humor.