Aperol Skits

We zijn nu. We zijn vandaag. En het is weer feest. Waarom? Daarom. Waarom? Omdat het kan. Waarom? Omdat we graag feesten. Voor eender welke gelegenheid en soms ook zonder gelegenheid. En bij feesten hoort natuurlijk alcohol. Al miljoenen jaren, sinds de eerste accidentele gisting. En blijven experimenteren is altijd fijn. We vinden vandaag gemakkelijk meer dan 100 biersoorten, 200.000 verschillende biermerken of 10.000 druivensoorten. En wat zou een feest zijn zonder alcohol? En is alcohol echt zo goed voor de “GEZONDHEID! SCHOL!”? Waarom vinden we het zo raar wanneer iemand een glaasje afslaat? Wat denken we dan van die persoon? En wat maakt alcohol nu net zo gezellig? Is het de geur? Is het het gezamenlijk door een roes gaan? Is het de losser wordende sfeer? En waarom kunnen we niet zonder alcohol losser worden? Is het daarom dat jongeren al zo vroeg beginnen drinken? Kunnen we ons nog een wereld zonder alcohol voorstellen? Een wereld met losheid die niet van alcohol komt? En is het echt allemaal zo slecht? En stel ik ook zoveel vragen als ik alcohol gedronken heb?

In Aperol Skits zoeken de spelers via sketches en typetjes naar de losheid en vrijheid in zichzelf, zónder alcohol. Verwacht je aan een intieme en gezellige avond met (non) alcoholische drankjes, muziek, dans, weinig gêne, losbandigheid, oppervlakkige en diepzinnige tekst, verbinding tussen spelers en publiek, een knipoog naar TV, gedeelde tafels en gedeeld gelach, een confronterende traan, en nog zo veel meer.

TRIGGER WARNING: deze voorstelling bevat referenties naar alcoholmisbruik en -afhankelijkheid

Anissa Zahi (1989, Leuven) is een theaterschrijfster, -maakster en -speelster die in juni 2025 afstudeerde aan de Artistiek-Educatieve Master Drama aan Luca School of Arts. Ze geeft theaterworkshops en regisseerde reeds regelmatig bij verschillende toneelamateurverenigingen (die ze liever liefhebbers noemt) zoals Toneel4, Aleydis, Boven de Berg,... Ze werkte en speelde mee bij ‘Blik’ van Het nieuwstedelijk. Was vorig seizoen met haar afstudeervoorstelling ‘The Show must go in’  in residentie bij Bac Art Lab, verzorgde de regie van ‘Verhalen van 1001 Landen’ bij 30cc i.s.m. de Dienst diversiteit en gelijke kansen en doceerde een cursus theater maken bij Wisper.

Anissa schrijft, maakt en speelt graag zwaar theater dat licht wordt. Grote en existentiële thema’s worden niet geschuwd, wel in vraag gesteld en soms ook de spot mee gedreven. Gevoed door het dagdagelijkse leven en de menselijke psyche komen gedachten, gevoelens en de innerlijke belevingswereld van zichzelf of anderen bovendrijven, wat een grote herkenbaarheid met zich meebrengt.

On(be)grijpbare dingen (be)grijpbaar te maken en andersom (!) zijn een fascinatie. Normaal wordt abnormaal en abnormaal normaal, maar wat is (ab)normaal? Anissa werkt vanuit een onwetende interesse waarbij empathie, intuïtie en leven in het hier en nu van groot belang is en zich uit in absurdistisch realisme. Het liefst wordt een speelruimte heel bewust ingezet in zijn breedte, lengte, hoogte, kleur, geur, grootte, openbaarheid of ongedwongenheid. Vaak is de scenografie dan ook sober en in strakke lijnen die structuur bieden binnen alle twijfels en gedachten. Zo kan er binnen dit kader veel vrijheid van speelsheid en zoeken ontstaan. Dit kader biedt houvast voor de zwaarte waarbinnen met luchtigheid omgegaan wordt.

Een voorstelling van Anissa is niet louter een voorstelling: vaak is het een beleving die je, soms nog voor de voorstelling aanvangt, zo snel mogelijk meeneemt en die je betrokkenheid als publiek vergroot. Details spelen een grotere rol dan puur het detail-zijn en je kan als kijker ook regelmatig rekenen op humor, cynisme en zelfrelativering.

Samenwerken, het onderste uit de kan halen en het beste in mensen naar boven laten komen is wat Anissa drijft. Ze is fan alles geven en smijten, vrijheid opzoeken en lef. Anissa houdt van mensen die zichzelf (durven) zijn, niet vies zijn van een flauw mopje en meer ‘ja’ dan ‘neen’ zeggen.