De nimfen

Vier zussen dragen een kankerverwekkend gen dat ze mogelijk erfden van hun pas overleden moeder. De oudste is herstellende van een operatie, de twee jongsten staan voor de vraag: wel of niet opereren. De vierde komt na lange tijd zonder contact, over uit Nieuw Zeeland, en weet nog nergens van.
De gesprekken die de zussen voeren, worden gaandeweg persoonlijker en gevoeliger. Deze vier vrouwen zoeken een manier om zich verzoenen met de diagnose en met elkaar. Dit blijkt niet vanzelfsprekend wanneer onverwerkte fricties over de moeder ter sprake komen of problemen met hun partner of hun kinderen. Dit resulteert in ongezouten discussies die getuigen van een directheid die je alleen maar terugvindt bij mensen die elkaar door en door kennen.

“Hoewel het thema zwaar is, kan een (grim)lach nauwelijks onderdrukt worden. Cynisch, raak en soms absurd zijn de woordenstromen die de zussen produceren. En soms ook gewoon grappig. (…) een zussenband mag dan voor het leven zijn, wat als je moet beslissen hoe lang dat leven nog kan duren?”
(uit recensie van Diana van der Sluis, Grimmige zussenreünie, 8WEEKLY, 2005,  https://8weekly.nl/recensie/theater/toneelgroep-oostpool-de-nimfen-grimmige-zussenrea-nie/ )
 

Peer Wittenbols (Bergen op Zoom 1965 – toneelacademie Maastricht 1989) schreef meer dan zestig toneelstukken, twee dichtbundels, een verhalenbundel, enkele hoorspelen, veel liedteksten en meerdere filmscripts. 
Tot eind 2008 was hij als huisschrijver verbonden aan Toneelgroep Oostpool en werkte daarnaast voor andere gezelschappen zoals Het Zuidelijk Toneel. 

Hij was lange tijd werkzaam als columnist bij verschillende kranten zoals De Volkskrant en schreef daarnaast liedteksten die meermaals gelauwerd werden o.a. met de Poelifinario ‘17/’18, de belangrijkste kleinkunstprijs van Nederland, en de Annie M.G. Schmidtprijs (2022).
In ’21/’22 selecteerde Het Nederlands Theaterfestival de Marathonvoorstelling (duur: 5 uur) TROJAN WARS. Deze productie kreeg tevens de Gouden Krekel voor Beste Jeugdvoorstelling. In ’23 ontving Peer de Charlotte Köhlerprijs. Dit is een belangrijke, driejaarlijkse prijs voor een auteur die een hoogstaand proza-, poëzie- of toneelwerk heeft geschreven. 
Momenteel schrijft hij aan nieuw werk voor diverse theatergezelschappen, (film-) producenten en zangers.

(zie ook de website van P. Wittenbols : https://peerwittenbols.nl/ )

Marnick (Roeselare 1961) is master in de Romaanse talen (KULeuven 1983) en gaf tot aan zijn pensioen les Frans te Tienen. Hij werkt al vanaf 1991 in het professionele - en amateurtheater als regisseur, drama-docent (Toneelacademie Maastricht 1989), tekstbewerker en tekstschrijver. Hij was ook een tiental jaren aan de slag als acteur, o.a. bij het Blauw Vier (nu Laika). In Leuven is hij verbonden aan het stadsgezelschap Cie Tartaren, waar hij zich liet opmerken met urgente sociaal artistieke producties. 
Hij was daarnaast actief bij verschillende Leuvense toneelgezelschappen zoals Toneel Heverlee,  Toneelvrienden de Lo, Toneelvereniging Boven de Berg. De voorstellingen Wie trouwt de weduwe (2004 - C. Goldoni) bij Toneel Vier en De Revisor (2008 - Gogol)  bij de Reynaertghesellen wonnen de Leuvense Euripidesprijs. Oblivium (M. Bardyn) door De Theaterfactorij werd geselecteerd voor het landjuweel van 2019. 

Bij de Reynaertghesellen is hij geen onbekende. Hij regisseerde er verschillende producties: De Bruiloft van Figaro (P. Beaumarchais), Hun (P. De Graef), De Vrouwen (Cl. Boothe), Vier zusters (Cl. Swyzen), Gezichtsverlies (D. Fo) en Yerma vraag een toefeling (D. Verhulst).
Hij ontwikkelde door de jaren heen een eigen signatuur waarmee hij maatschappelijke dilemma’s vorm geeft.